SON DAKİKA

Afyon İlçe İlçe Korona Virüs Haritası

Afyon İlçe İlçe Korona Virüs Haritası

Instagram’da @afyon_kocatepe isimli sayfa Afyon’un ilçelerine göre Koronavirüs haritası yayınladı. İşte o harita ve ilçelerdeki hasta sayıları:

harita

Merkez: 27
Başmakçı:2
Bayat: 1
Bolvadin: 2
Çobanlar: 2
Hocalar: 3
Kızılören: 1
Sandıklı: 4
Şuhut: 5

Şu istatistikleri de paylaşmış hesap:
Evde İzlem Yapılan Kişi: 1530
Şüpheli Numune Sayısı: 795
Sonuç Beklenen Numune: 92
Yoğun Bakım Hastası: 13
Entübe Hasta: 1
Toplam Hasta Sayısı: 39
Toplam + Vaka Sayısı: 47
Vefat Eden Hasta: 1

Kaynak nedir diye yorumlarda soran bir takipçisine Afyon Devlet Hastanesi’nin kaynak olduğunu belirtti.

kanak

View this post on Instagram

Afyonkarahisar Korono Virüs Haritası Evde İzlem Yapılan Kişi: 1530 Şüpheli Numune Sayısı: 795 Sonuç Beklenen Numune: 92 Yoğun Bakım Hastası: 13 Entübe Hasta: 1 Toplam Hasta Sayısı: 39 Toplam + Vaka Sayısı: 47 Ex Hasta: 1 > > Merkez: 27 Başmakçı:2 Bayat: 1 Bolvadin: 2 Çobanlar: 2 Hocalar: 3 Kızılören: 1 Sandıklı: 4 Şuhut: 5 🆘 Evde Kal Afyonkarahisar 🆘 #Covid_19 #evdekal #koronavirus #koronavirusu #korona #virus ‬ #Afyon #afyonkocatepeüniversitesi #afyonkarahisar #öğrenci #afyonkarahisar #izmir #ankara #istanbul #türkiye #turkey #türk #coronavirüsü #tedbir #sondakika #üniversite #yaşam #haber #sağlık #evdekaltürkiye #karantina #covid_19 #covid #covid19 #corona

A post shared by Afyon Kocatepe Üniversitesi (@afyon_kocatepe) on

Başlıklar: , ,

Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış.

Yorum yapabilmek için lütfen üye girişi yapın.

SİZİN İÇİN ÖNERİLİYOR

25 Eylül 2018, 15:42

Yaşlı Bir Baba!

BABA….!!!!!!!!
Yaşlı bir baba…
Kuzu etinden imal edilmiş yaprak döneri çok severmiş…
Bir gün canı yaprak döneri çok çekmiş.
Babasının isteğini fark eden oğlu,
almış babasını ve güzel bir lokantaya götürmüş…
Baba, yemeği önce kendisi yemek istemiş…
Ancak yaşlılığın verdiği zayıflık sonucu elleri titrediği için lokmayı ağzına götürmek istediği her seferinde üzerine dökmüş, yağı sakalına damlamış…
Lokantadaki insanların bakışları da pürdikkat onların üzerindeymiş…
Aşağılayıcı bakışlar, alaycı tavırlar, surat ekşitmelerle arada bir yaşlı babaya bakıyorlarmış.
Bir süre sonra oğlu sabır ve itina ile lokmaları babasının ağzına koymaya başlamış…
Nihayet yemek bitmiş ve oğlu babasını alıp lavaboya götürmüş, elini-yüzünü iyice yıkamış, üstünü-başını silip temizlemiş, saçını-sakalını düzeltip taramış, gözlüklerini silip gözüne takmış, ardından da koluna girip dışarı çıkarmış…
Lokantada bulunanların hakaretamiz bakışları hâlâ onların üzerinde…
Hiçbir bakışı umursamayan çocuğun ise yüzünde hep tebessüm varmış, babası çok sevdiği yemekten yiyip lezzet aldığı için…
Yemek parasını ödeyip çıkıyorlardı ki, arkalardan yaşlı bir amca seslenmiş:

– Hey evlat, burada bir şey bıraktığını unutmadın mı?
Az düşündükten sonra çocuk cevap vermiş:
– Hayır, masada bir şey bıraktığımı sanmıyorum!
Yaşlı amca:
– Hayır evlat, yanılıyorsun. Sen burada çok değerli bir şey bırakıp gidiyorsun!

Şaşkınlık içinde:

– Ne bırakmışım ki amca?!
– Sen burada, her evlat için bir ders ve her baba için bir umut bırakıp da gidiyorsun!…
Tam bir sessizlik hâkim olmuştu salona…
Herkes yaptığından, düşündüğünden utanç duyuyordu…
Unutmuşlardı bir an, her sıkıntıda babalarına sığındıklarını:

– Baba! Şunu istiyorum.
– Baba! Bana şunu al.
– Baba! Şu okulda, şu üniversitede okumak istiyorum, şu kadar harç gerekiyor.
– Baba! Okul masrafları için şu kadar para lazım.
– Baba! Falan şehre gezmeye gitmek istiyorum, para ver.
– Baba! Doğum günümde bana ne aldın?
– Baba!…
– Baba!…
Ama bir defa olsun dememişlerdi sanki:
– Yanımdasın ya baba, benim için her şeye değer ve yeter!…
– Babam! Senin yanında olmak benim için bir dünyadır…

Hep sahip olmak istediklerimizden söylenip durduk, yokluklarımızdan sitem edip şikâyetçi olduk…
Ama belki de hiç sormadık ona:

– Baba! Senin benden bir isteğin var mı..?

Çoğumuza sormuşlardır kesin çocukluğumuzda, “Anneni mi çok seviyorsun, babanı mı?” diye.

İlk başta “Her ikisini.” desek de az ısrar sonucu utanarak, sıkılarak kısık sesle, “Annemi.” diyorduk; buna rağmen baba içindeki acıyı bize hissettirmeden tebessüm ediyordu.
Kim bilir, belki de herkesin yanında utanıyordu…
Ama bir gün gelir de kayıp giderse elinden, aile fertlerinin güzel yaşaması için ne tür zahmetlere katlandığını işte o zaman anlarsın.
Cennet ayaklarının altında olmasa da………..

——————————————————————
Bu yazıyı okuduktan sonra şu duayı yapmak geldi içimden…

“Allah’ım Ben evlatlarımdan razıyım Allah’ta onlardan razı olsun… RAB’BİM herkese BABAYA, KARDEŞE, AKRABAYA, KOMŞUSUNA KİMSESİZE BAKAN, VATANA, MİLLETE, HERKESE HAYIRLI EVLAT nasip etsin inşallah..”

Devamını Görüntüle